Bird - The Blog :: ชีวิต ไลฟ์สไตล์แบบง่ายๆ ::

โพสต์นี้เป็นภาคต่อจากโพสต์ที่แล้วครับ ที่เราคุยกันถึงโลกร้อนไงล่ะ

หลายคนถามว่า ทำไมผมถึงพูดคุยแต่เรื่องเครียดๆ แถมแนวทางของบล็อกก็เอาแน่เอานอนไม่ได้ด้วย ว่าไปสายไหน ทางไหน ซึ่งตรงนี้ผมขอบอกไว้เลยว่า ผมจะเขียนเกี่ยวกับ ไลฟ์สไตล์ ความคิด แนวคิดของผม ซึ่งไม่ได้มีเพียงเรื่องใดเรื่องหนึ่ง เรื่องเดียวเท่านั้น มันหมายถึงมุมมองของผม แบบ 360 องศาต่อเรื่องราวที่ผ่านเข้ามาในสมองทุกเรื่อง สุดแต่ว่าจะหยิบยกเรื่องใดขึ้นมาเขียนมาโพสต์เท่านั้น ซึ่งผมเองได้ประกาศเจตนารมย์(หรูไปป่าวครับ) ไว้ตั้งแต่โพสที่ 1 แล้วด้วยครับ สามารถย้อนกลับไปดูได้เลย

เอาล่ะ ! เข้าเรื่องของเราดีกว่า ผมกำลังจะพูดถึงเรื่องของภาวะโลกร้อน ซึ่งกำลังเป็นปัญหาระดับโลกที่สำคัญชนิดที่เรียกได้ว่า จะมองข้ามไปไม่ได้เอ่เสียเลย

ข้อมูลจาก http://www.whyworldhot.com บอกเอาไว้ว่า ในเวาลายี่สิบปีที่ผ่านมามีคตวามเปลี่ยนแปลงใหญ่หลวงเกิดขึ้นกับสภาวะแวดล้อมของโลกมาก ยกตัวอย่างเช่น ธารน้ำแข็งขั้วโลก ที่แต่ก่อนเคยเต็มไปด้วยความหนาวเหน็บของเกล็ดก้อนน้ำแข็งขนาดยักษ์ บัดนี้ได้สลายตัวกลายเป็นน้ำไหลลงสู่มหาสมุทร ทำให้ระดับน้ำในมหาสมุทรเพิ่มขึ้นมากกว่าเดิมหลายเท่า

ฟังเผินๆ อาจจะดูเป็นเรื่องไกลตัว แต่ ลองคิดดูสิครับ ถ้าเกิดอยู่ๆ พื้นที่ริมทะเลต้องจมหายไปใต้น้ำทะเลที่เพิ่มสูงขึ้นอย่างฉํบพลัน มันจะน่ากลัวขนาดไหน นี่ไม่รวมถึงภัยพิบัติอื่นๆ อันอาจเกิดขึ้นได้นะครับ

ทั้งนี้ เหตุการณ์ภัยพิบัติที่เกิดขึ้นไม่ได้ส่งผลต่อเผ่าพันธุ์มนุษย์อย่างเดียวเท่านั้น แต่ส่งผลถึงบรรดาสัตว์ตาดำๆ ไม่รู้ อิโหน่อิเหน่ด้วยเลย อย่าเงเช่น หมีขั้วโลก ที่ออกไปหากินกลางแผ่นน้ำแข็งโดยการจับปลา มันไม่สามารถกลับเข้าฝั่งได้เนื่องจากน้ำแข็งละลายเร็วผิดปกติ และ ปีหนึ่งๆ หมีที่น่าสงสารเหล่านี้จะตายเพราะจมน้ำจากสาเหตุดังกล่าวจำนวนไม่น้อยเลยทีเดียว

(ภาพหมีขั้วโลกกำลังหาทางกลับบ้าน แต่หนทางถูกตัดขาดเสียแล้ว !)

นี่ยังไม่รวมถึง พายุต่างๆ ที่มีอำนาจร้ายแรง อย่าง เฮอริเคน แคเทอริน่า ที่พัดถล่มอเมริกาซะยับ คร่าชีวิตอเมริกันชนไปเป็นพันๆ คน

แม้กระทั่งบ้านเรายังได้รับผลกระทบเลยครับ อย่างสภาพดินฟ้าอากาศที่แปรปรวน หน้าหนาวไม่หนาวจัด ทำให้นกบางชนิดที่อพยพลงใต้ในฤดูหนาวไม่อพยพ หรือ อุทกภัยที่เกิดขึ้นบ่อยๆ ในหน้าน้ำหลาก ล้วนมีสาเหตุมาจากภาวะโลกร้อนนี่เองครับ

แม้จะมีการรณรงค์ลดการใช้พลังงาน ทำให้มีความตื่นตัวด้านปัญหาโลกร้อนสูง แต่ก็ไม่ได้ทำให้ ประเทศมหาอำนาจ ที่ใช้พลังงานสูง หันมาสนใจแก้ปัญหานี้อย่างจริงจัง โดยยกเรื่องปัญหาอื่นๆ(ที่เขาก่อไว้) มาอ้าง ในขณะที่ธรรมชาติก็ถูกทำลายลงไปทุกวันๆ

ไม่แน่นะครับ เหตุการณ์ใน The day after tomorrow อาจเกิดขึ้นจริง หากเรายังไม่ร่วมมือกันหยุดยั้งภัยพิบัติร้ายแรงนั้น ก่อนที่มันจะมาถึงตัว ซึ่งหากถึงเวลานั้นขึ้นมาจริงๆแล้วล่ะก็…

 ผมเกรงว่ามันจะสายไปแล้วล่ะ !

ถ้าคุณกำลังคิดว่าผมจะพูดเรื่องภาวะโลกร้อนละก็ หึๆ ผมขอบอกว่าคุณคิดถูกครับ !!

ไม่ใช่ว่าผมไม่รู้ตัว หรือเพิ่งมาตื่นตูมเอาตอนนี้นะครับ ทั้งๆที่ย้อนหลังไปสามสี่ปีก่อน วงการสิ่งแวดล้อมโลก พูดถึงเรื่องนี้กันให้แซด

ครับ โลกของเรามันเปลี่ยนไปจริงๆ  แต่ก่อนอื่นที่จะพูดถึงปัญหานั้น เรามาดูกันดีกว่า ว่า จริงๆ แล้ว ไอ้ภาวะโลกร้อนอะไรเนี่ย มันคืออะไรกันแน่

วิกิพีเดียบอกเอาไว้ว่า

“

ปรากฏการณ์โลกร้อน หรือ ภาวะโลกร้อน (global warming) คือปรากฏการณ์ที่อุณหภูมิเฉลี่ยของผิวโลกและผืนมหาสมุทรสูงขึ้น โดยมีก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ และก๊าซเรือนกระจกอื่นๆ เป็นตัวการกักเก็บความร้อนจากแสงอาทิตย์ไว้ไม่ให้คายออกไปสู่บรรยากาศ

ปรากฏการณ์โลกร้อนถือเป็นผลพวงจากการมีก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์เกิด ขึ้นในบรรยากาศ ซึ่งเป็นสาเหตุให้รังสีความร้อนที่ผ่านชั้นบรรยากาศเข้ามาถูกกักไว้ในโลกโดย ไม่สามารถสะท้อนกลับออกไปได้ หรือที่เรียกว่าภาวะเรือนกระจก การเกิดขึ้นของก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ ส่วนใหญ่มีสาเหตุจากกระบวนการเผาไหม้ของการใช้เชื้อเพลิงฟอสซิล อาทิ น้ำมันปิโตรเลียม ถ่านหิน เป็นต้น ทั้งจากกิจกรรมการขนส่งและการผลิตกระแสไฟฟ้า แนวทางหนึ่งของการลดปริมาณการผลิตก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ คือ ลดการใช้พลังงานจากเชื้อเพลิงฟอสซิล โดยส่งเสริมการใช้พลังงานหมุนเวียนให้มากขึ้น อาทิ พลังงานชีวมวล พลังงานน้ำ พลังลม พลังงานแสงอาทิตย์ พลังงานจากเซลล์เชื้อเพลิง พลังงานนิวเคลียร์ เป็นต้น อย่างไรก็ตามการส่งเสริมการใช้พลังงานหมุนเวียนจะประสบความสำเร็จมากน้อย เพียงใดย่อมขึ้นอยู่กับความก้าวหน้าในการพัฒนาเทคโนโลยีมารองรับ ซึ่งปัจจุบันการใช้พลังงานหมุนเวียนบางประเภทยังมีต้นทุนที่แพงกว่าพลังงานจากเชื้อเพลิงฟอสซิล (เช่น พลังงานแสงอาทิตย์พลังงานจากเซลล์เชื้อเพลิง) มีกระแสต่อต้านจากมวลชนเกี่ยวกับผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อม (เช่น พลังงานนิวเคลียร์ พลังงานน้ำจากการสร้างเขื่อน) และปัญหาความเพียงพอของวัตถุดิบในการผลิตเชื้อเพลิง (เช่น พลังงานชีวมวล ซึ่งใช้วัตถุดิบร่วมกับภาคเกษตร)”

ส่วนอันนี้เป็นภาพครับ กราฟแสดงถึง อันตรายแอบแฝงในรอบหลายปีที่ผ่านมา

(คลิกเพื่อชมภาพใหญ่)

จะสังเกตได้ว่า อากาศมันเปลี่ยนไปมากจริงๆ ครับ เดี๋ยวหนาวเดี๋ยวร้อนบางวันครึ้มฟ้าครึ้มฝนอย่างปีนี้ กลางฤดูหนาวแท้ๆ ร้อนตับแตก ทั้งๆ ที่ สักสามสี่ปีก่อนในช่วงนี้ผมยังนั่งผิงไฟ เผาข้าวหลามอยู่บ้านนอกอยู่เลย

มันหนาวจริงๆ ครับ สมัยก่อนน่ะ (ที่จริงก็ไม่นาน สามสี่ปีก่อน) จำได้ว่ายังห่มผ้าห่มนวมหนาแบบสองชั้น ซุปเปอร์เดอลุกซ์อยู่เลย มาปีนี้ เทพเลยครับท่าน นอนผึ่งลมหนาวร้อนๆ ในตอนเช้า ด้วยการถอดเสื้อแสงออกหมดจนเหลือแต่ บ็อกเซอร์ตัวเดียว เปิดพัดลมนอนด้วย อากาศหนาวๆ(ร้อนๆ) ในตอนเช้าๆ ทำเอาผมเหงื่อไหลไคลย้อยเลยทีเดียว

บนยอดภูคลาสสิกอย่างภูกระดึง เดี๋ยวนี้ขอบอกไม่ค่อยหนาวแล้ว สมัยก่อนอาบน้ำบนภูคือนรก แต่เดี๋ยวนี้อากาศเย็นสบาย แค่เย็นๆ ไม่ถึงกับหนาวจับกระดูกดำ

ปัญหานี้แก้ไม่ได้ง่ายๆ ครับ แต่เราสามารถแก้ไขได้ หาทุกคนร่วมมือกัน

ขอวิงวอนครับ

ขอบอกว่างงครับช่วงนี้ งงกะอะไรหลายๆ อย่างที่เข้ามาในชีวิต งงกะอากาศที่เดี๋ยวหนาเดี๋ยวร้อน และเริ่มจะงงกะวันหยุดยาวหลายๆ ครั้ง ครั้งละหลายๆวันในเดือนธันวาเนี่ย

ไหนจะวันพ่อ วันรัฐธรรมนูญ วันเลือกตั้ง เลยไปถึงปีใหม่โน่น

วันนี้ก็หยุดอีก วันรัฐธรรมนูญครับ ผมเองไม่รู้จะไปเที่ยวไหน กับใคร ก็คงต้องนอนอยู่ห้องเล่นเกมไปวันๆ แหละมั้ง เข้าทำนองใช้เวลาอย่างไม่คุ้มค่า

ก็จะให้ทำไงได้

คนมานโสดอ่า

มองไปทางไหน คนเค้าก็มีคู่กานไปหมด มีแต่เราที่เหาเศร้าอยู่คนเดียว อยากมีแฟนครับ สาวไหนสนใจส่งใบสมัครมาได้เลย ไม่มีสัมภาษณ์นะจ๊ะว่าเข้ไปนั่น

ที่ว่างงกับวันหยุดก็ตรงนี้แหละ 555 ไม่มีแฟน เดินควงแขนไปไหนมาไหนด้วย ยิ่งช่วงนี้ขอนแก่นมีงานไหม ไม่อยากไปคนเดียวเล้ย หุหุ ทั้งๆ ที่ long weekend แท้ๆ

เฮ้อ จะว่าไปวันหยุดยาวนี่ก็ไม่ดีเลยแฮะ

กลับมาพบกันอีกแล้วหลังจากห่างหายไปหลายเดือน…ก็เนื่องมาจากว่า ผม birdtheblog ติดภารกิจหลายๆๆๆๆ อย่างจนแทบไม่มีเวลาปลีกตัว

หลักๆ ก็เป็นเรื่องฝึกงานนี่แหละครับ ที่ทำให้นักศึกษาปี 4 อย่างผมค่อนข้างจะหนักใจอยู่สักหน่อย

โธ่ ! ก็มันสำคัญเทียบเท่าวิชาโปรเจ็กต์เลยน่ะสิ

เอาละๆ ผมว่าเลิกคุยเรื่องเครียดๆ แล้วเข้าเรื่องกันดีกว่าครับ

ตอนนี้ผมอยู่ในออฟฟิศครับ ในรูป ด้านหลัวผมคือ ซากคอมพิวเตอร์ กองเท่าภูเขาที่ผมต้องจัดการให้เสร็จในวันนี้

ในออฟฟิศ จะแบ่งการทำงานออกเป็นหลายๆฝ่าย คือฝ่าย sell และฝ่าย service ผมอยู่ฝ่ายหลังครับ หน้าที่หลักๆ คือการซ่อมคอมพิวเตอร์ ซึ่งมีโน้ตบุ๊ค เป็นส่วนใหญ่ และ พีซี ซึ่งพบได้น้อยลงทุกวัน ส่วนมากเป็นเครื่องแม่ข่ายซะส่วนใหญ่ที่เป็นประเภทพีซี อุปกรณ์ภายในของโน้ตบุ๊ค ซับซ้อนและเปราะบางมากครับ นิดๆ หน่อยๆ หักแล้ว เสียหายไปเลยก็มีเยอะ

อีกรูปครับทำหน้าเหรอหรา ตอนโดนหัวหน้าด่า !

บรรยากาศใน office เต็มไปด้วยกลิ่นของพลาสติก แผงวงจร และกลิ่นไหม้ของอุปกรณ์อิเล็คทรอนิกส์ ลอยตลบอบอวนไปหมด อ้อ เน็ตก็มีเล่นนะครับ แต่ไม่ค่อยได้เข้า งานล้นมือเลย

โพสต์นี้ผมใช้เครื่องของลูกค้าเขียนนะครับ บวกกับรูปถ่ายสองรูปนี้ด้วย อิอิ

ไปละครับ ทำงานต่อ !!!

ถ้านับจากวันนี้ก็คงเหลืออีกแค่ 3 วันแล้วเท่านั้น ที่จะถึงวันลงประชามติ โหวตเพื่อรับร่าง รัฐธรรมนูญ ที่ร่างขึ้นมาโดยคณะบุคคลที่มาจากการรัฐประหาร…

ถ้าดูจากร่าง รธน. เล่มสีเหลืองที่พิมพ์แจกจ่ายให้กับคนไทยทั่วประเทศ ทุกๆ บ้าน ก็ต้องบอกได้เลยว่า เป็นความพยายามที่เกือบจะล้มเหลวของรัฐบาล

ก็ลองคิดดูสิ หนังสือเล่มหนาไม่รู้กี่ร้อยหน้า แถมข้างในยังบรรจุไปด้วยภาษากฏหมายล้วนๆ ชาวบ้านอย่างเราๆ หรือตาสีตาสาปลายนา ก็คงได้แต่ส่ายหน้าบอกไม่รู้เรื่องเท่านั้นแหละ

ความจริงรัฐบาลน่าจะทำเป็นอภิปรายหรือจัดกลุ่มอาสาสมัคร อธิบายไปด้วยในตัวเสร็จสรรพเลย ว่า ไอ้หนังสือเล่มหนาๆ นั่นน่ะ ระบุถึงสิทธิของชนชาวไทยภายใต้ รธน. อย่างไรบ้าง(ฮา..)

19 สิงหา คือวันลงประชามติ ว่าจะรับหรือไม่รับ ร่าง รธน. ฉบับนี้

แต่ให้ตายเถอะ ผมมีความรู้สึกว่า ในวันนั้น  คนน่าจะไปใช้สิทธิ์ ได้ไม่ถึงครึ่ง ของ 63 ล้านคนไทยทั่วประเทศ

แต่อย่าหาว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลย ร่าง รธน. ฉบับนี้คงจะผ่านฉลุยได้แน่ๆ โดยไม่ต้อง พิจารณา จากประชามติ และประชาชนก็คงต้องนั่งตาปริบๆ ส่ายหัวไม่รู้เรื่องอยู่อย่างเดิม

19 สิงหาคม …. มันขึ้นอยู่กับใคร??